Op 15 december 2012 viel, na twintig jaar succes, het doek voor Thunderdome, met de editie Thunderdome: The Final Exam. Daarmee kwam tegelijkertijd een einde aan de vermaarde gabberhousefeesten die het begin vormden van ID&T, Nederlands grootste organisator van dance-events. Thunderdome blijft echter leven door het boek Hardcore Ink dat op 20 juni 2014 wordt gepresenteerd. Dat is exact 22 jaar na de allereerste editie van Thunderdome in de Jaarbeurs in Utrecht.

In Hardcore Ink zijn honderd door fotograaf Wilberto van den Boogaard gemaakte portretten van hardcore-liefhebbers met een tattoo van Thunderdome te vinden. Zij vertellen ook allemaal hun eigen herinneringen aan Thunderdome. De geportret-teerden komen uit alle windstreken van Nederland en daarnaast uit ondermeer België, Duitsland, Frankrijk, Rusland, Spanje, Griekenland en Australië.

Thunderdome vindt zijn oorsprong in het illegale circuit. Begin jaren negentig ko-men groepen zo nu en dan samen bij het Centraal Station in Amsterdam om daar met een bus naar een geheime locatie te gaan en vervolgens feest te vieren tot de volgende ochtend. Drie jongens, Irfan van Ewijk, Duncan Stutterheim en Theo Lelie, zien potentie en besluiten een nachtvergunning aan te vragen bij de Jaarbeurs Utrecht. Die komt er en de mannen weten hun favoriete DJ’s te overtuigen om te komen draaien. Het feest heet The Final Exam, omdat het plaats vindt net na de schoolexamens. Met een minimaal promotiebudget weten ze het evenement uit te verkopen.

The Final Exam is echter ook een harde leerschool voor de organisatoren. Er zijn te weinig toiletten, de techniek laat ze in de steek, het is een chaos bij de garderobe en bovendien gaat het beveiligingsbedrijf er met de opbrengst vandoor. Maar ze laten zich niet afremmen en gaan later naar ondermeer de RAI Amsterdam, Martinihal in Groningen, Sportpaleis in Antwerpen en Thialf Heerenveen. Duncan Stutterheim zegt over Thialf in het boek: “Die nacht was Thunderdome de wereld. Buiten de muren van Thialf was er niets. Alleen wij bestonden die nacht.”

Tegelijk met Thunderdome ziet ook het logo het levenslicht. Een logo dat uitgroeit tot een icoon. Hardcoreliefhebbers hebben geen uitleg nodig bij het zien van The Wizard. Veel gabbers laten deze ook tatoeëren, waarmee ze hun trots extra lieten zien.

Door het succes van Thunderdome ontstaat echter ook een wildgroei. Er worden overal feesten georganiseerd, maar ze kunnen vrijwel niet tippen aan Thunderdo-me. Bovendien voelen vrouwen en gekleurde gabbers zich vaak niet welkom op dergelijke feesten, omdat rechtse politiek zich ineens laat gelden tijdens de feesten. Voor de mannen van ID&T in 2000 aanleiding voor een rigoureus besluit: ze annule-ren de editie van dat jaar en focussen op andere evenementen. Het mist zijn uitwer-king niet, want een jaar later is Thunderdome terug. Minder groots, maar zonder de discriminerende uitwassen.

In 2002 blijkt Thunderdome nog steeds een stevige voet aan de grond te hebben. Dat komt tot uiting in de RAI Amsterdam, waar het tienjarig bestaan wordt gevierd. ID&T timmert op dat moment ook al aan de weg met ondermeer Sensation en In-nercity. Het is duidelijk dat Thunderdome niet langer koploper is, maar zeker ook niet uitgespeeld, is. Het publiek springt nog steeds de hele nacht door alsof zich geen nieuwe dag aandient.

De jonge honden van ID&T groeien in twintig jaar uit tot bekende ondernemers. Ze besteden uren, dagen, weken en zelfs maanden aan de discussie hoe nu verder met Thunderdome. Het besluit is duidelijk: er komt een allerlaatste editie in de RAI en dan wordt Thunderdome ten grave gedragen. Ook The Wizard mag rusten. Maar zelfs zonder het evenement zelf, leeft Thunderdome vandaag de dag nog voort. In heel veel gedachten en herinneringen, maar ook in de vorm van vele tattoo’s die overal ter wereld door de ‘ravers’ van weleer worden gedragen.

Meer informatie en preorder via http://store.thunderdome.com/nl.